Marjolein Windrich

Marjolijn Windrich: voor mij betekent RACT een positieve stimulans

Ik zal me even voorstellen; mijn naam is Marjolein Windrich, ik werk ruim zes jaar als ervaringswerker in een F-ACT team, ben sinds 2008 voorzitter van de vakgroep voor ervaringswerkers in Emergis. Ik was projectleider van LIVE en ben betrokken bij het BCP en de werkplaats BCV bij Phrenos. Mijn werk is een geweldig leuke combinatie van cliëntencontact en beleidswerk waar ik me bezig houd met alle zaken die betrekking hebben op herstel en de inzet van ervaringsdeskundigheid. Zo rij ik het ene moment door het mooie Zeeland om op huisbezoek te gaan en schuif ik het volgende moment aan bij een beleidsvergadering.

Ook coordineer ik samen met mijn collega ons team van ervaringswerkers. Als ervaringswerker ben je voortdurend bezig om verbindingen te maken, tussen clienten, familie en andere betrokkenen maar ook richting behandelaren en beleidsmakers.RACT betekent wat mij betreft een positieve stimulans om cliënten, familie en andere naastbetrokkenen serieus te betrekken bij het organiseren van de zorg en de behandeling.

Op papier en in beleidsplannen wordt er al veel gedaan met betrekking tot familiebeleid en clientparticipatie, echter in de praktijk zijn er nog veel hobbels te nemen. De inzet van ervaringswerkers heeft een prachtige ontwikkeling doorgemaakt. Zij hebben een aanzet gegeven in het stimuleren van de eigen regie en maken verbindingen tussen clienten, familie en hulpverleners.

RACT kan deze verbindingen verder versterken en borgen. Wat mij betreft is het niets nieuws maar een dikke onderstreping van reeds gemaakte afspraken, zoals bijvoorbeeld werken volgens de triadekaart en uitspraken als “de client centraal” of “ het stimuleren van zelfregie”.

Ik weet uit eigen ervaring hoeveel je verliest als je langdurig ziek bent . Met name als eerder genoemde onderwerpen niet serieus genomen worden. Ik verloor mijn werk, mijn huis, een groot deel van de familie en vrienden en alle daarbij behorende rollen. Tegenwoordig werk ik als ervaringswerker in een F-ACT team en zie dat het nog steeds veel cliënten overkomt.

Naar mijn idee komt dit door te weinig interesse in de mens achter zijn of haar diagnose. Om die mens echt te leren kennen en de juiste hulp te verlenen heb je ook zijn of haar omgeving zoals familie of naastbetrokkenen nodig. Zij maken een wezenlijk onderdeel uit van wie je bent als mens.

 

Marjolijn Windrich, Ervaringswerker, voorzitter Vakgroep Ervaringswerkers, GGZ Emergis

November 2014

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *